Yitik Sevdalar

Bilmem nerede, hani; gelip geçti nasılsa Ölesiye aşkların yaşandığı çağ hani Cümle cihan var güçle birer uçtan asılsa İki gönül arası hiç kopmayan bağ hani Sevda yolu nutkunu belirlemiş kendince Kılıçtan keskin derler, saç telinden de ince Yarılmaz deme bana; Ferhat gibi sevince Şirin'in sevdasına yol vermeyen dağ hani Kem dokuma tezgahı, varsın kavi çatılsın İster kara büyülü yetmiş düğüm atılsın İsterse örgüsüne çelik teller katılsın Aşkın eli değince yırtılmayan ağ hani Kör gecede mum gibi, yanarak eksilerek Gözlerinden uykuyu sabaha dek silerek Sevdiğini ya hatun ya da kağan bilerek Gönüllerin içine kurulan otağ hani Diline dolansa da zalimin yemin billah Can evini hedefler niyeti gizli silah Nasıl vücut bulur ki aşkla kesilen iflah Ayrılık depreminde çökmeyen dimağ hani Kaşla göz arasında aşk iksiri bir içim Sevene günah yazmaz kader mühürlü seçim Zaman, hayal uğruna harcandıkça o biçim Ömür adlı servette bitmeyen meblağ hani Kimse sormaz yüreğin alevde mi korda mı Efkâr tüten başında, aklın hâlâ zorda mı Kör tünelde yürürken vuslata el yordamı Âşıkların yoluna nur saçan çırağ hani Yeryüzünde var mı ki; vuslat ufkunda durup İki ayrı bedenin yürekleri tek vurup El ele ve diz dize birlikte bağdaş kurup Sonsuz mutluluk sunan semavi Uçmağ hani Akıp giden zamanın taktığı rüzgâr kanat Vurdukça; vuslat benden öte düşer ne inat Ey hesapsız külfetle, nimet yüklü kâinat Umut denen kandilde tükenmeyen yağ hani Hani, sefil hırkanın omzuna yük asanlar Eşkin atın gemini aşk adına kasanlar Sevda yoluna düşüp sırra kadem basanlar Toprağa varmadıysa, geri dönen sağ hani