Aşk Geceye Ağlar

Bilirim! Aşk geceye ağlar... Efsunlu lir titreşimlerinden öte Sıyrılır venüs çıplak teninden İner gece ayın eteklerine Islıkla karışır rüzgara Apollo Açılımında leylak rengi beyazlarla Yürüdükçe yolunda kirlense de aşk Bebeksi gözlerde en safı nazar İblise döner tan kırmızı dudaklar Yorgunsu viran bir patika başlangıcı Dumanında al benili söylemlerle Çalınsa diye beklemekten küflenmiş Sarı tokmaklı gül dalından girizgah Üstünde hep gece düş erilen Sırılsıklam yanılgılar ateşte Bağırır deli dolu çığlıklarla Sükût her daim titremeler Temsilde gölge soylu laf uzatımlarına Kim söyler ki el cordobes tiradını ? Küs kuşları sohbetlerini Fırdöndü serzenişler sarıyor da Umarsız bir geçkinlik örtüyor geceyi Düşünsedim! Belki bendim Belki de bir tutam hodan Düşte aşkın es noktası...