Sen Kokan Papatyalar

Dışarıda Sevda Kıran bir rüzgar İçerde dört duvar arası Ruhunu köreltecek kadar nemli Yaşam alanı denen odam, Demir parmaklıklar arasından Sokulmaya çalışan güneş ışığına dahi Sevda tutan ben ... Koy beni gideyim Gardiyan Tam şimdi... İlk damla ulaşmadan toprağa Koy beni gideyim. Yağmur; Her damlasında bir kesit Her vuruşunda bir ihtar Her toprağa kavuşmasında Vuslat... Gün geldi Hazan sardı yüreğimi de Bahaneler uydurdum suskunluğuma. Gün geldi Zemheri vurgunu yanaklarımdan Buz sarmış kirpiklerimin hapsinde kalıp Süzülemedi isyanlarım. Ulaşmak istediğim Ne zirvesi buzul bir sevda Ne de saçlarında ölüm dolaşan melek. Dileğim, Bir kucak dolusu bahar Bir de sen kokan papatyalar...