Serseri Gelincik

Ne desin gönül ! Usta sözü emreylerse... Bir nebze serinlik iç Yolun ıra gelmesin aşka Vur ahdını yokuşlara İşle telkâri bir şiir Vurdumduymaz Gönül tayfalarına Kim koymuş ahuyu fikrime Kime akmış bu nehrin yatağı Neden susar sordun mu Kaf dağının serseri gelinciği... Neden suskun Vivaldi Bolero'mu ağlıyor yoksun Hele bir seslen Duyacaktır Yehudi Menuhin Yine en şuhundan bir sol verecektir Kaçırma Onu da as portreye Gelen Rodrigo' mu usulca Aranjuez'mi yakacak sevda ateşini yoksa De be usta! Bu mudur aşkın sonu Hele bak! Nasıl da gülüyor Kaf dağının serseri gelinciği... Üşüme! Gözlerindeki pırıltı donmasın Uzan ellerime hayat Boynumda rüzgarın Ruhumda eprimiş ayrılığın Dumansı renkleri var Sanki ruhu ta içime dokunuyor Güneyden esiyor aşka davetler Gün düşerken sözlerime Irada mesire hazırlığında gözler Bir tutam senle temasa hasret Oyyy diyor şaire Gece yarılarında bir ses Can evinden vuruldu! Kaf dağının serseri gelinciği...