Bir Gün Anlarsın

Bir gün anlarsın Anlaşılmamanın ne olduğunu Anlarsın da seni anlayanın kalmadığını Bir gün anarsın anlaşılanın yıllar önce geride kaldığını Yenilirsin zamanın öfkesine o vakit Yanındakinin kim olduğunu çözmeye çalışırken Anlarsın seni anlamaya çalışanın olmadığını Bir irkilme gelir ardın sıra, aklındakinin kim olduğunu anlamaya çalışırken Bazı tazelenir elinde olmadan anılar, belki bir tatlı söz, belki bir mimik Gülümsemen bile beni çağırıştırır, bellimi olur, hiç güldürmediğin aklına gelir Çok geç fısıltıları ayyuka çıkar kulaklarında, sessizcene Sen şimdi "unuturum" mermisiyle vururken sırtımdan Unutamadım savaşlarına yenilirsin geç vakitlerde Tanımadığın bir adamdan bir çocuğun olur, aklına adım gelir Adına adım konmaz, malumdur, bir fırtına eser gelir Terk edilmişliğe alışkınlığın nasıl bir şey olduğunu bilir misin? bilmem de Ben bilirim, tek başına kaldırım taşlarını saymasını Her attığım izmaritin ardından derince "ah" çekmesini Ardı sıra yeni bir yalnızlığı yakmasını Sen şimdi "unuturum" diyerek gidiyorsun ya İlerde "unutamadım" diyerek gelmek isteyeceğini bilmiyorsun Unuturumlar unutamadım olacak Binlerce kelime adım kalacak Sen unuturumlarla gidiyorken yıllar sonrasına unutamadımlar bana geliyor Sen bilmiyorsun