Yok Artık Bende Aynalar

''sevda yaşanır tek bir kere ikincisinin hayali bile boş yere ey yüreğim! gitti bir kere o yar sana hatıra kaldı hüsran-ı diyar sığmasada havsalama bu ayrılık sansada eller yaşanılan bir anlık kaç bahar geçti aklımdasın her sabah sabahla başlar gözlerimde derin bir ah'' Mürekkepler yetmez yazmaya kalksam sana olan sevgimi Yırtılırdı kağıtlar adını andıkça gözlerimden dökülen yaşlarla Umutlarım sus pus olmuş lal olmaya gebe Bak ve gör gurur duy kendinle işte budur yıktığın gül bağı Tarumar bu sevda… Hayat sadece sen değilsin anla artık Baharları bil ki yüreğimle ben başka baharlara bıraktık Sanma ben senin gibi o aşktan bu aşka göç ederim Sızlansa da ellerim yıkılsa da çığlıklarım parçalarım sevdamı çeker giderim Bütün efsununu kaybetti bende senden hatıralar Ama kucağımda şafak-şafak doğan kahırlar var Avuçlarına bir buse bıraktım birde sıcak kucak Umutlanma yakalar seni anılar kaçsan da köşe bucak Her adımı duyduğunda boğar kulaklarını derin bir uğultu Tam unuttum dediğin anda duyarsın hissedersin kaybettiğin umudu Bu demek değildir ben seni sevmeyi unuttum Her gece hatırıma düştüğünde seni gözyaşlarımla kuruttum Sen yeni-yeni sevdalara bayrak dikerken Ben senin diktiğin bayrağı yarısına indirmekteyim yüreğimin Her yıldönümünde ayrılığın hüzün şarabına bir bardak gözyaşı katarım Buram-buram ayrılığın ve buram-buram yalnızlığın tadına bakarım Buhulu aynalarla yüz göz oldu yüzüne hasret gözlerim Seni değil, her baktığımda aynaya gözlerimde seni görmeyi özlerim Kamçılanıyor sevdam ayrılık kırbacıyla anılarda Puslu gecelerde sürünürüm açılır sandığım kapılarda Ne açılır kapılar nede açılır beni ummana sokan manalar Bir sen vardın bir zamanlar birde beni sen yapan aynalar Her gece çöker üzerime duman Bir zaman senin olan yüreğim şimdi viran… (23- Aralık - 2005)