Sesi Kısık Bir Kent Kalır Ardımda

bir adam / gözlerinde enlem boylam büyütür bebekler susar ve ben giderim incelir de ünleminden söz orda kopar ben şairim giderim elbet sesi kısık bir kent kalır ardımda yontulara can sunulur taş devrinden taş devrinden yağmurlara kaçarım yaşamak şiiri damarlarda dudaklarıma giden yolun taşları ılık heceler gibi dökülsem yanağına hüma’nın kanadından seyrederken dünyayı bir adam / gözlerinde enlem boylam büyüttü ben mısramı dâr’a karşi çok çektim koçaklama yaşadim sürgünleri bütün bebekler sustu