Hasret Ve Sabır

Kardeşler kardeşi atmış, Yar başında tutmuş, Ama bu sefer tutmamış işte. Zerrece olmamışlar da pişman. Çünkü kardeşin kardeşe ettiğini, Bazen etmezmiş düşman. İşte bu nedenle kör kuyular mekan olur kardeşe. Ve bir yürek yanar yanar da Bir kanlı gömleği koklar durur, Umutlar tükenmez ama, Göz pınarları kurur. Bir gönül esir pazarına takılı kalır, Geçer elden ele. Satıcısında ne övgüler ne övgüler Herkes işini yapar; Esir ağlar, esirci güler. Bir elde havuç, bir elde bıçak Havuçlar doğranır ağır ağır. Bir ay doğar ki kıskanır güller, Ayın nuruyla gözler kamaşır; Havuç yerine kesilir eller. İlk gömlek kanlı, İkincisi arkasından yırtık, Eğer böyleyse kaderin, Suçlu da olsan, suçsuz da olsan, Zindandır yerin. Uzaklarda, çok uzaklarda, İki göz görmez olur. Çöl rüzgârı bir koku taşır, Aşar dağı tepeyi koku, Bir babaya ulaşır. Zindan, ölmeden önce ölünen yer, Zindan, ağlarken birden gülünen yer. Zindan, hamların piştiği yer, Zindan çoğu zaman, Masumların düştüğü yer. Hasret, esaret, zindan ve sabır Olgunlaştırır ruhları Pişirir bedenleri Rabbimden başka kimler çevirir Yıllar sonra kaybolup gidenleri. Ah sabır ah, Seni bir ilaç gibi içmek ne kadar da zor. Sonun selamet olmazsa kim dayanır sana. Mevlâ'm güç kuvvet versin, Zemheride yanana, ağustosta donana. 20 Ekim 2007