İstanbul

Fetih için gemiler, yüzer iken karadan, Memnundu Kasımpaşa, atılan her naradan. Burçlarda Hasan oldum, bayrak bayrak savruldum, Sana olan aşkımla yüzyıllarca kavruldum. Fetih için gemiler, yüzer iken karadan, Memnundu Kasımpaşa, atılan her naradan. Haliç açmış kolları, yolda idi gözleri, Göklerle bütünleşti Mehmet'imin sözleri. İstemem hiç dünyada, ne parayı ne pulu, Yegane gayem şudur: Fethedem İstanbul'u. Yapılan bu dualar, Allah'tan kabul görür, Beyaz atlı komutan, ardından ordu yürür. Topkapı'dan girerken, uçuyordu neferler, Fatih'i görmek için sıradaydı dilberler. Bizans'ın ömrü bitti, yeni bir çağ açıldı, Karanlıklar tükendi, etrafa nur saçıldı. Eyyüb'el Ensari'nin nöbeti tamamlandı, Nihayet İstanbul'um, şereflendi, şanlandı. Galata Köprüsü'nden yanan Üsküdar gördüm, Sevdanı ilmik ilmik mahsun gönlüme ördüm. Boğaz, akan bir nehir; çevresinde yalılar, Güzelliğinden korkar, kıskanır dünyalılar. Maziyi aksettiren anlı şanlı hanların, Gönüllerde sürurdur, nazlı Ramazanlar'ın. Masmavi gözlerinle, nazarlıksın boynumda, Rabbim'den tek dileğim; hep kalasın koynumda. Sana aşık olmamak elde değil bir kere,- Böyle ebedi nikah, nasip olmaz her ere. Kem gözlerden uzak ol, benim biricik tahtım, Mahşere dek gülesin, şen olsun gönlün bahtın.