Üşüyorum Anne

Neler de bekliyordum hayattan neler… Her şey; ama her şey çok güzel olacak, Mutluluk şarkılarıyla dolduracaktık semayı, Çiçekler hep güzel açacak, kuşlar cıvıldaşacak, Bir pazar sabahı elimde gazetem çayımı yudumlarken, Sevecektik dünyayı. Dertleri def edecek, sevgileri paylaşacaktık, Her sabah penceremize gelen kumruyu birlikte yemleyecek, Bıraktığı pisliği, ıslak bir bezle temizlemek, zor gelmeyecekti bize. İsteyene verecek, her geleni Hızır bilecektik. Dahası, gönül bu ya, Misafirsiz oturmayacaktık sofraya. Ama öyle değilmiş dünya, Umdukların değil, bulduklarınla yaşıyorsun burada. Gam, keder, acı; duyan gelir, duymayan gelir, Kırar da belini, doğrulamazsın bir daha. Hayat yordu beni, günden güne düşüyorum anne, Dışarıda kar, yüreğimde fırtına var, üşüyorum anne.