Yüzümü Geceye Döndüm

Karanlığın aydınlıkla buluştuğu noktada Sancılı bir bakış yakaladı gözlerimi Ve yüzümü geceye döndüm Esrikliği iş edinenlerin feryatları arasında dolaşırken Düşüncenin iç içe geçmiş ağırlığında Ezildi bedenim El çektim çözemediklerimden Ve yüzümü geceye döndüm Şarkılar Ve hüznümün panzehiri olan türküler de Çare olamayınca acımı dindirmeye Unutmaya karar verdim bütün bildiklerimi Ve yüzümü geceye döndüm Kâinatı bir ışık huzmesiyle doldurup Gecenin farkına varanlar Aydınlıktan çok geceden fayda umanlar Salarken ışıktan oklarını insanlığa Geceye meyletmiş Geceye döndürmüşlerdi yüzlerini onlar da Özendim ışık alıp ışık satanlara Ve yüzümü geceye döndüm Kuşatılmış gerçeklerden aynaya aksedenlerin Görünce yalancılara gerçek diye satıldığını bürünüp siyah örtüme Yüzümü geceye döndüm