Hayal Kalabalığı

Gün geri alınca benden emanet ışıklarını Derinden bir sancı sarar Bu dumanlı başımı... Gözüm görmez, gücüm yetmez olur Sürekli bir ses yankılar bulur Şu yorgun gönlüm mü? Hiç sorma gitsin DUYGU'landıkça durulur, duruldukça savrulur... Zindana kapatılmış bir mahkûm gibi şimdi Tamamen bitâbım, gücüm kalmadı Ekmeğimi, suyumu aldılar elimden ne çare Ama neyleyim ki onları Neyleyim verseler bağları, ırmakları... Seni de aldılar ya elimden Kopardılar ya benden Ama inan korkmuyorum İçimde yeni bir sen sürgün veriyor zaten Eskisinden daha güçlü, daha büyük Ve daha benim bir sen... Hiç değmemiş olsam da, saçları, seninki gibi Hani imrendiren cinsten ipeği Ve o gözleri... Ah o gözleri, senin gözlerin kadar Hasret dolu, sevda dolu Senin gözlerin gibi İmkânsız hayallerin beşiği... Artık gelmesen de olur yanıma Zaten gelemezsin ki seni yanımda umsam da Neyse ne artık, zaman geçti zamanı Bu içimdeki artık sadece bir hayal kalabalığı Senin... Hayallerinin kalabalığı...