Arayış

sen şimdi ankaranın bilmem hangi sokağında sarı saçlarınla ılık rüzgara karşı yürüyorsun belkide, kalabalıklar, kalabalıklar yine kalabalıklar kahverengi gözlerinde kimbilir neden almış başını gidiyor kederli bir hüzün, gülmek geliyor içinden bağıra bağıra sonra da hıçkıra hıçkıra utanmadan sıkılmadan bir çocuk gibi ağlamak nedensiz önce gülmek sonra ağlamak nedensiz birden gözlerinde bir resim canlanıyor, pırıl pırıl berrak bir ilkbahar günü resmin içinde istanbul yıllar yılı hep çantanın bir gözünde taşıyıp sakladığın şehir o şehrin içinde seni yıllar yılı kalbinde taşıyan eski bir çocuk seni yıllar yılı beslenme saatlerinde tenefüs zillerinin bazen çok hüzünlü bazende keyifli sesinde aradıkça kaybeden kaybettikçe arayan çok eski bir çocuk