Karışık Şiir
İ
0
Altın Yaprak
kederli insanlar kentinin ücra sokaklarında yüreksiz kadınların gözlerinde gördüm seni büyük bir suç işlemiş gibiydin hani affedilmesi imkansız olanlarından
yorgun bir yürüyüşün vardı ayakların katlanamıyordu narın vücuduna her an kopacak ve seni yanlız bırakacak gibiydiler
ellerin birşeyler arıyor gündüz vakti bulamıyorsun ellerin birşeyler hissediyor bir an bile dokunamıyorsun.
başka şehirlerin, başka şehirlerdeki insanların hayalini kuruyorsun olmuyor hayalini sonlandıramıyorsun
hangi şarkıyı dinlesen içinden birşeyler gidiyor gidenlerin adını dahi hatırlamıyorsun belki anne belki baba belki de hayırsız bi sevgili artık unutmuşsundur gözlerinin masmavi rengini
anılar bırakmıyor peşini ardından yürüyor bir rüzgar gibi hepsi de eski baharlardan eski yazlardan hazanlardan kışlardan kalma bütün mevsimler intikam alır gibi kurşuna diziyorlar bedenini bedeninde bedenim kurşunlanıyorum
bedeninde bedenim dokunamıyorum
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş