Dağınık dizeler
İ
0
Altın Yaprak
1
yeni başlayan her aşk
çoktan biriktirmiştir kendi içinde ayrılığını
ve sevişmenin kusursuz tadında bile hissediyor insan
kendi tenine yapışan başka bir tenin ağır yanlızlığını.
2
ölümüm gibi büyük olsun gülüşün
kederlenme
yılların küstahlığına inat
yüzyıllarca duruyor olacak dudaklarımda
beni ilk defa acemice öpüşün
3
sen
zaman
ve ben
bir bilsen ne çok seviyoruz birbirimizi - umrunda değil kimsenin
bir bilsen ne çok birbirimizden uzak
ve birbirimize ne kadar çok yakınız
en çok sana ihtiyacım var - bilmez hiçkimse
ve en çok da senden yoksunum
acı
gerçek
ve belkide süresiz
4
unutmak kolay değil
bir sevgiliyi
bir sevgili tarafından
unutulmak kadar
herkes konuşsun anlaşılmadan
sen sus sevgilim
geceyi dinle
gecede fevkalade bir sessizlik
gecede fevkalade bir ızdırap var
sensiz
5
dışarda keyifsiz rüzgar
esiyor - esecek
ve ağaçlar sonbahara şiddetle aşık
ve düşman sonbahara şiddetle ağaçlar
6
daldan yaprak düşer - kaybolur
uzaktan duyulur kudurgan dalgaların sesi
denizde külüstür bir gemi
gemide hüzünlü bir aşkın kudretli senfonisi
7
hayatın satır aralarında kaybolur insanlar
cümlesiz ve kelimesiz
ve insanlar daima küfürbaz
ve insanlar daima iyi ve kötü
ve insanlar daima haklı ve haksız
ve milyonlarca yıl sonra bile anlaşılmaz
ve insanlar gittikçe insansızlaşır
fakat insanlaşamaz
8
sokakta bir dilenci kadın - kimse tanımaz
kadının kucağında kendinden habersiz bir çocuk
çocuğun gözlerinde
suçsuz bir suçluluk
9
şimdi aynı dalın iki ayrı yaprağıyız
şimdi aynı şehrin iki ayrı yakasıyız
sen ve ben
yani ikimiz
şimdi ikimiz birbirimizin yanlızlığıyız
10
bu gece seni düşünmenin sınırlarını aşabilirim
bu gece hiç düşünmeden seni öldürebilirim düşüncelerimde
11
ben bitiyorum
sen yeniden başlıyorsun
korkma
hala başladığın yerde duruyorsun
korkma
kendi yanlızlığında değil
benim yanlızlığımda tükeniyorsun
12
bayatlamış bir kadının gülüşü kadar gençsin
direnme gülüm
sen günlerin
sonsuz ahlaksızlığını çekemezsin
unutma
yaşlanmak için yaşıyorsan genç değilsin
13
dağılmış bir kentin gürültüsü yayılıyor
içimizdeki yıkık kente
toz duman
ve sonsuz harabeler içindeyiz
kendimiz değiliz
kendimiz değiliz
14
yıl 2011
mevsim kış
herhangi bir ay
herhangi bir gün
ne farkeder
birilerini yoracaktır
zamanlı ya da zamansız ölümün
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş