Mektup

Satırlarıma başlamadan önce (seni seviyorum) seni o gün o rüzgarlı nisan gecesi sevdim otobüsten inerken bakarken karanlığa durup kollarını birleştirirken bırakırken kendini rüzgara gülerken sakin sakin ve huzurlu seni o gün o mayıs ikindisi sevdim otobüse binerken ve bakarken aydınlık güne el sallarken son defa hüzünlenirken sakin sakin ve ağlamaklı seni herhangi bir ay herhangi bir gün sevdim ne farkeder sen bunu hiç bilmedin sonra güldüm sonra kederlendim istanbul kadar eskidim seni istanbul kadar sevdim satırlarıma son verirken tekrar tekrar seni sevdiğimi söyler yüreğinden öperim.