Gölgelerin Çigligi

sevdam sendin bir de yüregin çiçegim sendin bir de gözlerin sanki her şarkida senin sesin çinliyordu kulaklarimda sanki her adim atişimda gölgem sendin sanki hiç terketmemiştin beni sanki hep yanimdaydin. oysa bu şehri ve beni ilk terkeden sendin sonra sevgin, sevgin terketti beni ve sonra gözlerin yavaş yavaş unuttu beni. yagmur olup aktin gözlerimden dudaklarima ve o anda bitirdin beni. hasret hiç böyle yakmamişti ayrilik hiç böylesine acitmamişti çaresiz yüregimi....... sanki gölgelerimizin çigligiydi ayriligimiz ve sanki umut yoksulluguydu yalnizligimiz. ama biliyorum çaresi yok bu çigliklari susturmanin biliyorum durdurulmasi imkansiz bu umut yoksullugunun ve biliyorum ki en kötüsü de bu herhalde bana da yer yok ne gönlünde ne gölgende....