Haydi Şiirim Ateş Hattına

Hıncı tanıdım ben artık Öfkeyi tanıdım Şiirim tanıdı kendini Kelimelerin güneşli ve doğurgan yüzünü Tanıdı şiirim Umudu tanıdım ben artık İnancı, ölümü Sevgilim Bağışla beni Yazamam bundan böyle aşk şiiri Ben artık kavgayı tanıdım Ölürken herkes bir şey uğruna Kan kokusu Bastırırken baharın taze kokusunu Sinerken alanlara, dağlara Hayatın en ince kıvrımlarına Yazamam, yazamam aşk şiiri Bağışla Yaktım sıkıntının sözlüğünü Yeni bir kitap buldum kendime Ateşten, kandan, umuttan Öğreniyorum ölmeyi Ölerek yaşatmayı Ağzımda şarabın değil artık Yepyeni bir kelimeyi haykırmanın Doyumsuz tadı Evet şiirim Biz ki zorlu günler yaşadık Acından ve çileden dokundu kumaşımız İyi biliriz hayatı İşte ses veriyor, dinle Çağırıyor savaşa Artık bırakıp hüznü, içliliği Çıkmak gerekiyor kelimelerin dağına Haydi şiirim Sen de ateş hattına