Esirim

Yeter! Dedikçe… Gelir insanın üstüne üstüne, Aksilik bu! Tam kurtulursun, Sınıfta kalır gece. Bir uçurum kenarı uykular… Düşünürken seni ben vakitsiz, Alçaldılar bulutlar… Çatladı gök! Yarıldı toprak! En kara gecenin; Neresinde dursam fark emiyor… Ya yarısından önceyim, Ya yarısından sonra, Yani, geceyi tamamlayan esirim. Gözlerinden hüküm giymişim, Kaç yıl verdin bana acımadan, Müebbet'im, hasretler içindeyim, Bir yanar bir sönmezim. Ne zaman başladıysa bu geceyle muhabbetim, Belki küçüktüm, Şimdi büyüdüm. Koca bir adam küçük bir gölge, Sana doğru hep gecelerde yürüdüm. Çok zaman kaybettim yolumu, Çıkmaz sokaklara girdim. Sönük sokak lambalarının altında, Kaç gece kahrettim. Bir nehir kıyısıydı, Üşüyüp titreme nöbetleri geçirdiğim, Bir sıcak sarı ay vardı, yıldızları görmezdim. Üzerime hep seni giyerdim, O kadar soğuk havada, belki bu yüzden gebermezdim. Esirim, havada ellerim… Teslimiyetim, gecelerdeki sensizliğim.