Eskişehir Sen Gibi

Daha doğmamıştım senin ile ben Daha damlamamıştı yaş gözümden Bıçkın gezerken Yassı taşların üzerine koyup bu sevdayı Kaydırırdım su üstünden Bu yassı taşları atmaktan Sağ kolum kopardı omuzdan Kaç kere sekerlerdi Hatırlamıyorum artık ben Dershane sıralarından geçtim Ne suçu vardı belediye otobüslerinin Tükenmeyen kalemlerle yazardım İsmini ben senin Ayın sarılığında yanardı bir nehir Ne kadar durgun olurdu geceleri Ne kadar soğuk Ne kadar serin Hala öylemi Adalar boyu sevdalar derin Karayel eser karartır yakar adamı Sevdaları renkli gökkuşağında bağlı Senin adın eski değil Eskişehir Renklerin sevdama benziyor Biri siyah Biri kırmızı Al beni Ver seni Kan kırmızı bu sevda Eskişehir de içmeli