Gece Benim Gibi

Bakmadan bilebilmek saatin kaç olduğunu, Gece benim gibiyken. Seni getirebilmek bitmeden sigaram, Ve uykuları küfürsüz kovabilmek en büyük marifetim olmuşken. Bu gecede bitmesin, farklı olsun dünden, Sol elim alnımın tam ortasında başım çatlıyor… Orta yerinden, Pencerem açık perdeler sallanıyor… Geldin mi yoksa? Ellerim bir sıcaklık hissediyor… Bir bütünün yarısıyım; Yani gecenin de yarısı, Geldiysen gözlerime bak, Hiç görebiliyor musun? Küfürsüz kovaladığım uykuları. Tepetaklak gidiyor… Hayat gecede, Kimi rüyasında, kimi hayalinde, Birileri ölüyor… Birileri doğuyor sancılar içinde. Köhne bir havuz şırıltısı… ! Yağmuru çağırır gibi, Yarasalar yine av peşinde. Ellerim! Ellerim! Ellerim! San ki; Yıldız koparacaklar, Ben den çok uzaklarda gökyüzünde. Korkuyorum yoksun! Sabah olmayacak, Ne kadar derin uyudun… Bu gece diğerlerinden farklı olacak. Bu sessizlik sağır ve dilsiz… Bu gece kör mü kör görmez beni, Atlatabilir miyim? Bilmiyorum, ellerimin titremesini. Söz vermek gibi bir şey sabaha çıkmak, Efkâr zirve yapmışken selviler boyu, Alaşağı edebilmek kendini, Bir avaz bağırsam da kurtulsam bir avaz… Yırtsam! İçimdeki karanlık perdeyi