Verme Gülüşlerini Bana.

Bak ne diyor şair 'gece bizden çok..' Bak ne diyor şarkı.. ' geceler yar yar geceler düşman! .' Bak ben ne diyorum biliyormusun? Olmadı, yapamadık, başaramadık, Kabul edelim biz edemedik. Attık kendimizi gecelerin korkulu karanlığına, Başkalarının gülüşlerine sığındık, Ve başka gözler ile baktık birbirimize, Başka gözler ile ağladık. Ateş böcekleri cayır cayır hiç bu kadar yanmadı, Martıların sessizliği hiç bu kadar ürkütmedi beni, Sessizlik bu kente ilk kez bu kadar yakışmadı. Yıldızların yokluğunda büyümek hiç bu kadar acıtmadı içimi, Ve hiçbir aşkın macerası bu kadar kısa sürmedi, İçimizdeki fırtınalara teslim ettik kendimizi, Savrulduk, ve biz hiç bu kadar uzak kalmadık birbirimize. Şimdi yastığımın çukurlarına sığınmalıyım, Üç kuruşluk uykularıma geri dönmeliyim. Atmalıyım kendimi sensizliğin kollarına, Sevişmeliyim korkularımla, O zaman bastırabilirim içimdeki çığlıkları. Ve şimdi yüreğimi seni yutan karanlığa bırakmalıyım, Nefessiz kalan bir çiçek gibi solmalıyım. Sabahlarım yeni güne uyanmamalı, Verme gülüşlerini bana! İntihar gülleri açar yanaklarımda; daha çok sulayamam günahlarımı. Zamana karşı duramam! direnemem, Çatısız kalmış hayallerim altında ezilirim.