Kırmızı Çakıl Taşları

Kırmızıydı çakıl taşları Sabahların sahilinde Güneş donuk bakıyordu İstanbul'a İstanbul.... Yorgun bakıyordu insanlara İstanbul... Benim İstanbul'um İnsanlar... Benim insanlarım Güneş.. Gezegenimin dışında kıskanç Kırmızı çakıl taşları attım güneşe Yağmur taneleri kırmızıydı İstanbul'un üstünde Boğaz taşıverdi sessizce Yalılar konuk etti tuzlu suları Balıklar bayram yaptı koftiden Gördüğüm rüyalara yordum mahpusluğu İstanbul olmadıktan sonra Sen olmadıkça.. Neye yarar özgürlük Altın kafes misali Dağların ardında Mevsimler cehennem Seneler kuyu Ayrılık koyu Dağların arkasında Bir ömür boyu.....