شمارهٔ ۱۰

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
بسیار بگفتم دل دیوانه خود را پندم نکند گوش زهی خیره خود را روی تو همی خواهم و خوبست مرا رأی تدبیر ندارم چه کنم طالع بد را فریاد ز دست دل خودرأی بلاکش الحق که به جانم شده دشمن دل خود را مست است مدام از قدح شوق تو جانم بر مست ملامت نرسد اهل خرد را پروانه صفت پیش تو ای شمع جهان سوز خواهم که بسوزم همگی جسم و جسد را بلبل صفتم ناله هزارست ز شوقت ای خار چو من کرده گل روی تو صد را از دیده چنان سیل محبت بگشایم کز سینه دشمن ببرم زنگ حسد را آن روز که در خاک تنم را بسپارند بر یاد تو چون روضه کنم خاک لحد را بر جان جهان داغ غم هجر تو تا کی کم سوز دل سوخته دارای صمد را

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.