شمارهٔ ۱۰۱۸
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
تا هست نظر بدان جمالم
یک لحظه نرفت از خیالم
در شوق دو روی چون گل تو
تا چند چو بلبلی بنالم
در حسرت طاق ابروانش
پیوسته ز هجر چون هلالم
تا چند کشی به داغ هجرم
محروم چرا من از وصالم
رحم آر بدین شکسته خاطر
کز دست خیال چون خیالم
از لطف تو دلبرا چه باشد
گر زود کنی نظر به حالم
بازآی که در فراق رویت
بگرفت ز جان خود ملالم
از شوخی آن دو چشم و ابرو
هرچند اسیر زلف و خالم
سرو قد دوست بس بلندست
دستی نرسد بدان نهالم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş