شمارهٔ ۱۰۹۳
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
دلا تا کی به درد او بسازیم
چو زر در بوته هجرش گدازیم
خیالش دایما مهمان دل شد
بیا تا برگ مهمانی بسازیم
سهی سروا مکن زین بیشتر ناز
که پیش قد و بالایت بنازیم
نیاز ما به روی تست جانا
وگرنه از دو عالم بی نیازیم
میان انجمن در بوستان ها
به یاد قامتت ما سرفرازیم
چو بلبل با رخ گل رنگ بازم
بیا ای دل که تا عشقی ببازیم
هوای کوی عشقت گر بلندست
به چرخ وصل تو چون شاهبازیم
به یکباره مشوی از کار ما دست
که تا جان و جهان در پات بازیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş