شمارهٔ ۱۲۲۸
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
ای مرا از یاد خود بگذاشته
مهربانی از میان برداشته
این دل مسکین سرگردان ما
از تو چشم مهربانی داشته
دشمنی کردی به جانم دلبرا
او تو را از دوستان پنداشته
با وجود بی وفایی و جفا
تخم مهر دوست در جان کاشته
در جهان عاشقی ای حور زاد
رایت مهر و وفا برداشته
آشنایی از جهان گویی برفت
کاینچنین بیگانه ام انگاشته
در جفا چندان بکوشیده ست کاو
جای صلح آن بیوفا نگذاشته
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş