شمارهٔ ۱۲۴
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
حسن تو حسد بر مه و پروین افکند
شوری به جهان زان لب شیرین افکند
عطر خوش دلفریبت ای دوست چو اشک
از دیده چرا بنده دیرین افکند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş