شمارهٔ ۱۲۶۴

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
ای دل ز شراب عشق مستی در زلف نگار پای بستی تا چند نظر ز دور کردن بیزار شدم ز بت پرستی ای جان و جهان تو خاطر ما بسیار به خار جور خستی دانی که چو زلف عهد یاران بشکستی و زود باز رستی با مدعیان بد سرانجام بر رغم من ای پسر نشستی رنجور غم فراق گشتم تا درد مرا دوا فرستی بندیش که در جهان چه خواهد رنجور به غیر تندرستی فریاد و فغان که نیست ما را با عشق رخ تو نام هستی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.