شمارهٔ ۱۳۴

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
ای نور هر دو دیده جفا را نهایتست ما را فراق روی تو دانی کفایتست خسرو تویی حقیقت و شیرین منم یقین ورنه ز گفت و گوی نظامی حکایتست زین بیشتر عنان محبت ز ما متاب جانا مرا به لطف تو چشم عنایتست بنواز بنده ای که ندارد بجز تو کس ناچار بنده را ز تو چشم رعایتست یک لحظه خاطرم ز تو خالی نمی شود آری به یمن دولت تو آن هدایتست سروش چگونه خوانم و طوبی و نارون گویی ز باغ خلد قد دوست رایتست شرح جفا و جور بگویم به صد زبان از ما ملال خاطر جانان به غایتست گر جان و ور جهان شده بنواز خاطرم تا خود چرا ز ما بت ما را شکایتست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.