شمارهٔ ۱۴۲
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
مشاطه چو حسن دوست آراسته دید
مه را ز خجالت رخش کاسته دید
گفتا چه کنم ز نور حسنش زین بیش
زان رو که فغان ز عشق برخاسته دید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş