شمارهٔ ۱۷۷
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
زردم ز فراق روی دلدار چو شمع
تا کی بودم دیده خونبار چو شمع
تو خفته و من خراب و گریان همه شب
تا صبح به بالین تو بیدار چو شمع
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş