شمارهٔ ۱۹۵
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
رخ زیباش مهتابی تمامست
دو زلفش را به رخ تابی تمامست
دو چشم سرخوشش مستست و مخمور
به سرمستی ورا خوابی تمامست
دل مسکین ما را در ره عشق
به جان تو که اسبابی تمامست
بسی بابست اندر عشقبازی
به وصل تو مرا بابی تمامست
دلم عاشق بدو مهرش به سر بار
گل نم دیده را آبی تمامست
غریق ورطه دریای هجران
کجا یابد که پایابی تمامست
نیاز من به کویش هست بسیار
خم ابروش محرابی تمامست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş