شمارهٔ ۲۰۴
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
رخسار تو چون دمشق و زلف تو چو شام
در شام دو زلف تو دلم کرد مقام
صبح رخ دوست مطلع کام دلست
زان گوش چو روزه دار دارم بر شام
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş