شمارهٔ ۲۵۲
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
بیا که غمزه مستت به عین دلدوزیست
جمال روی تو در غایت دلفروزیست
به حسرت شب وصل تو ای بت سرکش
چو شمع خاطر من در کمال جان سوزیست
مرا ز هجر تو بر لب رسید جان عزیز
چه چاره دولت وصل تو تا که را روزیست
هرآنکه صبح رخت را به چشم سر دیده ست
یقین بدان صنما کان نشان فیروزیست
جهان بگو ز چه خرم شود چو باغ بهشت
ز من بپرس که گویم ز باد نوروزیست
مراست داعیه وصلت ای صنم روزی
گمان مبر صنما کان به عشق امروزیست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş