شمارهٔ ۲۷۰
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
با روی چو ماه و قد چون سرو چمن
با زلف معنبر و رخ همچو سمن
در باغ شد و به حسن خود می نازید
می گفت که سرو و گل کدامند چو من
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş