شمارهٔ ۳۱۵

مرا فراق رخ آن نگار ممکن نیست وصال آن بت سیمین عذار ممکن نیست چه حالتیست ندانم میان ورطه عشق شدم غریق و شدن برکنار ممکن نیست ببرد آب رخ آن نگار و در غم او میان آتش هجران قرار ممکن نیست به بوستان وصالش بسی امیدم بود کنونم از گل آن وصل خار ممکن نیست دل ضعیف مرا حالتیست بس مشکل که می خورد غم و بی غمگسار ممکن نیست نه مرد عشق تو بودم ولی چه چاره کنم به عشق روی توام اختیار ممکن نیست نصیحت من بی دل کنند و می گویم سر بریدنم از وصل یار ممکن نیست ز آب دیده ما سر به سر جهان بگرفت به غایتی که از این سو گذار ممکن نیست