شمارهٔ ۳۴۴

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
نفس باد صبا بیش معنبر بوییست اینچنین نکهت جان بخش هم از گیسوییست بوی آن موی به هر سو که گذر خواهد کرد سوی آن بوی شو ای دل که چه بس خوش بوییست چشم سرمست و سر زلف تو بس آشفته ست لاجرم فتنه و آشوب تو در هر کوییست نه به تنها من اسیر سر زلفین توام هر که بینی به جهان در طلب مهروییست دل چو گوییست به میدان غم او زان روی دایما در خم چوگان کمان ابروییست نظری بر من مسکین فکن از روی کرم خون دل بین که ز هجرت به رخم چون جوییست بیش از این طاقت هجر تو ندارم چه کنم بار عشق تو چو کوهی و تنم چون موییست گوشه ای گیر از آن ناوک دلدوز ای دل مرو اندر پی آن یار که بس بدخوییست دل به جان آمدم از دست جفاهای رقیب تنگ دل باد به هر جا که بدو بدگوییست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.