شمارهٔ ۴
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
من روی تو را سمن نگویم حاشا
سرو قدت از چمن نگویم حاشا
آن حقه یاقوت پر از گوهر را
ای دیده من دهن نگویم حاشا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş