شمارهٔ ۴

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
من دلداده ندارم به غم عشق دوا چاره درد من خسته بجو بهر خدا من سودازده در عشق تو سرگردانم همچو زلف تو به گرد رخ تو بی سر و پا زآنکه آمد ز غم عشق تو جانم بر لب قصه حال دل خویش بگفتم به صبا گفتمش از من دلخسته به دلدار بگوی یک شبم از سر لطف از در کاشانه درآ من چنین واله و سرگشته و مشتاق به تو تو گریزان ز من خسته نگویی که چرا نظری کن به دو چشمم تو به حالم صنما که ز هجران تو چون زلف تو گشتم شیدا چون به خاک در تو تشنه به جانم چه کنم از سر لطف و کرامت نظری کن سوی ما به جفا تا به کی آخر دل ما بخراشی می نیابم ز سر کوی تو بویی ز وفا گرچه در کار جهان نیست وفا می دانم لیکن از یار بگو چند توان برد جفا

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.