شمارهٔ ۵

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
تو سر بر من گران داری نگارا نگویی از چه رو آخر خدا را مکن بر من جفا و جور از این بیش که طاقت طاق شد زین جور ما را ز حد بیرون مبر کز درد مردیم که حدی باشد ای دلبر جفا را چو دل در طره زلف تو بستیم سزد گر نشکنی عهد و وفا را به خون دل منقش می کنم روی چو در دستم نمی آیی نگارا تو بر ما گر کسی دیگر گزینی به جای تو دگر کس نیست ما را صبا را از سر و زلف تو گفتم که بویی آورد این بینوا را ندانستم به دام زلف مشکین گرفتار آورد دردم صبا را به شکر آنکه سلطان جهانی دوا کن گهگهی حال گدا را

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.