شمارهٔ ۵۱۶
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
بوی مهرت به مشام من شیدا نرسد
گنج وصل تو به هر بی سر و بی پا نرسد
حاکمی گر بکشی بنده و گر بنوازی
منع در مصلحت شاه گدا را نرسد
راستی سرو سهی گرچه به قد می نازد
لیک با قد تواش دعوی بالا نرسد
من بی دل چه کنم چون ز تو دور افتادم
آه اگر وامق بیچاره به عذرا نرسد
تا کی ام وعده فردا دهی امروز برآر
کام بیچاره مبادا که به فردا نرسد
به تمنای سر زلف تو جان داد دلم
آه اگر دست و دل من به تمنا نرسد
نیست امید بر احوال جهانم که جهان
آخرالامر به وصل تو رسد یا نرسد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş