شمارهٔ ۷۰۹
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
مرا زین بیش درد دل نباید
وگر دردم دهی دیگر نشاید
نشاید جور با یاران یکدل
اگرچه دوستی در دل فزاید
چو سروش بر دو چشم خود نشانم
به سوی ما اگر یک لحظه آید
اگر تخم جفا کارد به جانم
به دم مهر گیاه او برآید
نگردم از وفایش تا توانم
به عهدش گر جهان بر من سر آید
ز جورش گویم ای دل ترک او کن
بر اینم جان من گر دلبر آید
دلا در راه عشقش سر فدا کن
به پیش ما دمی کان دلبر آید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş