شمارهٔ ۷۱۳

بیا غم از بر آن یار غمگسار رسید دعا بسی و ثناهای بی شمار رسید به نامه کرد مشرف مرا نگار به لطف جهان ز نامه و نامش به اعتبار رسید از آن نوازش و الطاف بنده پرور او چه خرمی به دل تنگ سوگوار رسید صبا ببر تو پیامی ز من به سوی نگار که بس جفا به من خسته دل ز یار رسید بیا و چاره درد دلم کن از سر لطف که جان به لب ز غم رویت ای نگار رسید گل وصال تو را خلق گل فشان کردند مرا ز گلشن وصلت نصیب خار رسید خبر به بلبل شوریده ده صبا زنهار که وقت بانگ تو و ناله هزار رسید جواب دادم و گفتم به گل بگو باری که جان غمزده بر لب ز انتظار رسید ز روزگار بگو تا که طرف بربندد بسی ملال که ما را ز روزگار رسید