شمارهٔ ۷۳
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
در این زمانه دون نیست حق دید و شناخت
ولی چه چاره توان با زمانه باید ساخت
درین زمانه بیگانه خوی می بینم
هر آشنا که مرا دید خود مرا نشناخت
ز شمع روی تو چون نیست ممکنم دوری
ضرورتست چو پروانه جان و سر درباخت
بیا دو دیده من کز غم تو مردم چشم
ز درد روز فراقت سپر در آب انداخت
چو بلبل از غم رویش بسی فغان کردم
گل از لطافت رویش به ما نمی پرداخت
کجاست نقد وصالش بگو به فریادم
برس که آتش عشق تو قلب ما بگداخت
چه کرده ام به جهان خود گناه بختم چیست
چرا ز چشم عنایت به یک رهم انداخت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş