شمارهٔ ۷۸۴

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
در بوستان حسن بگفتم به سرو ناز پیش قدش تو بیش به بالای خود مناز در قامتش نگه کن و انصاف خود بده کز قد اوست سرو چمن جمله سرفراز آری چو دید عارض خورشید منظرت ماه دو هفته از غمت افتاد در گداز یک روز یاد بنده نکردی ز راه لطف آخر ببین که چون گذرانم شب دراز مانند شمع تا به دم صبح در لگن بنشسته تا رقیب سرم می برد به گاز محراب ابرویت که مرا قبله دلست آیم به صبح و شام در آن قبله در نماز گرچه نماز ما که پذیرد به صبح و شام ماییم معتکف به در پرده نیاز آن سرو راستی که به عالم پناه ماست از ما چراست سایه رحمت گرفته باز مسکین کبوتری چو دلم نیست در جهان افتاده از فراق تو در چنگ شاهباز

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.