شمارهٔ ۸۸۶
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
ز درد فراقت من خسته دل
همیشه به روی توام بسته دل
دو دیده نگارا ز جان بسته ام
به طاق دو ابروت پیوسته دل
دهان تو چون پسته و لب چو قند
ز جان بسته ام من درین پسته دل
تویی فارغ از حال زارم ولی
مرا با تو بوده ست پیوسته دل
چه چاره که چون مرغ جانم شده
به شست دو زلفین تو بسته دل
ببینم شبی گویی اندر جهان
ز بند فراق تو وارسته دل
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş