شمارهٔ ۹۲۸
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
دلا در باغ حسنش عندلیبم
نباشد غیر خار از گل نصیبم
بچیدند از چمن گل باز یاران
ز گل محروم از جور رقیبم
دلم پر درد و غیر از شکر او
دوای دل نمی گوید طبیبم
جهان در کار عشقش کردم آخر
چرا بر من رود جور از حبیبم
چو رفتم اختیار از دست در گوش
کجا گیرد کنون پند ادیبم
به عشق روی گل در بوستانها
سحر نالان به سان عندلیبم
شنیده ستم غریبان می نوازی
نظر فرما که در ملکت غریبم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş