شمارهٔ ۹۸۶
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
بیا جانا که جانت را بمیرم
وگر میرم به جان منت پذیرم
اگر بر خاکم افتد سایه تو
برآرم دست و دامانت بگیرم
دل از هجران به جان آمد که از جان
گزیرم هست و از تو ناگزیرم
خلاص من مجویید ای رفیقان
که من در قید مهر او اسیرم
نظر گفتند داری با فقیران
من مسکین شیدا هم فقیرم
نمی آید به کویت ناله من
که گوش چرخ کر گشت از نفیرم
اگر یک شب در آغوش من آیی
بمیرم پیشت و هرگز نمیرم
به مردی پای دارم چون نشانه
وگر خواهد زدن هر دم به تیرم
همی ترسم جهان بر من سر آید
به درد هجر و در حسرت بمیرم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş