شمارهٔ ۱۴۳
ج جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
عشق تو و محنتی ز سر تازه
در شهر فکنده باز آوازه
سبحان الله که هر غمی کاید
چون پای برون نهد ز دروازه
یکسر سوی دل همیرود گویم
هان کیست منم کیی غم تازه
ننگم زوجود خویش میآید
کاین کار زحد گذشت و اندازه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş